மெத்தையில் வைத்திருந்த மாற்று சட்டையும், தலையணைகளும் இருவர் முகம் நோக்கி மாற்றி மாற்றிப் பறக்க, இருவருக்குமிடையே விளையாட்டு ஆரம்பமானது. அவன் விடுவதாகத் தெரியவில்லை என்றதும் சிணுங்கிக் கொண்டே […]
அத்தியாயம் 38 கேலியும் கும்மாளமும் போதவில்லை என்று பாயலோடு மூன்று வயதிற்குட்பட்ட குட்டி வாண்டுகள் வந்திருக்க, பிள்ளைகளோடு பிள்ளைகளாக மாறி ஆட்ரேயும், எபியும் விளையாட, சத்தம்
அத்தியாயம் 37 உச்சந்தலைகள் இரண்டும் ஒன்றாய் ஒட்டிப் பிறந்த இரட்டையரை நல்ல முறையில் பிரித்து மாதம் ஒன்றாகியிருக்க, இன்று, ஒன்றாய்த் தூக்கி வரப்பட்ட
இரவு உணவு முடியவும் சோஃபாவில் அமர்ந்திருந்த மனோவின் மடியில் படுத்து இரண்டு வாரக் கதைகளை பேசினாள். சுருள் முடியை அவன் இழுத்து விட, அது ஸ்ப்ரிங் போல்
அத்தியாயம் 36 இலக்கியாவின் இருப்பிடம் வந்து அக்கடா என்று கால் நீட்டி அமர, பயணச் சீட்டு வந்ததற்கான அறிகுறி வந்தது கைப்பேசியில். பிரவீனுக்கு மட்டுமே
அத்தியாயம் 35 “மனோ…?” “சொல்லு விழி, என்ன இந்நேரம்? சாப்டாச்சா?” “ம்ம் ஆச்சு! மனோ…” மீண்டும் இழுத்தாள். அவள் தயங்கக் காரணம் இருந்தது. அவள்
அத்தியாயம் 34 மூன்று வாரப் பிரிவு இன்றோடு முடிந்து விடும். காணொளியில் கண்டிருந்தாலோ, கண் சொக்கி இமை மூடும் வரை ஆசை தீரப் பேசி இருந்தாலோ
இரவு உணவை அவள் தயாரிக்க, அடுக்களை ஓரத்தில் நின்று கதை பேசினான். “எனக்கு ஃப்ரீ டைம் கிடைக்கும் போது வரேன் அலர்விழி. எங்கேயாவது போய் வருவோமே!” அவன்
அத்தியாயம் 33 “மூணே வாரம் தானே…” பெண்ணவளின் தலைமுடியைக் கோதிக் கொண்டே எபி கேட்க, “ம்ம்ம்” என்றாள் அலர்விழி, சிவந்த மூக்கை உறிஞ்சிக் கொண்டே. “கிளம்பற நேரம்
அத்தியாயம் 32 வானம் எங்கும் வண்ண தீப்பொறி மழை. அதை வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டு ஆயிரம் கண்களும், கைப்பேசி கேமிராக்களும். ஜூலை 4, அமெரிக்கர் தங்கள்
