வா… காதோரம் காதல் சொல்ல..

அத்தியாயம் 46   மெத்தையில் படுத்துக் கொண்டே வானைப் பார்க்கலாம், அந்த கண்ணாடித் தளம் கொண்ட இக்ளூ அமைப்பிலிருந்த அறையிலிருந்து. மெத்தையில் படுத்திருந்தவள் வானை ஏக்கமாகப் பார்க்க, […]

அத்தியாயம் 45    “ஆமா யாரு மனோ அது… சிவா? போன்ல இவ்வளவு நேரம் கதை?” “அங்க சென்னைல, காலேஜ் ஃப்ரெண்ட் விழி! அவன் தான் ‘எதையும்

அத்தியாயம் 44    “என் சாம்ராஜ்ஜியத்தை எடுத்துக் கொள், நீ எனக்கு வேண்டும்” என்று பார்த்த அன்றே சகுந்தலையைப் பார்த்து துசுயந்தன் (துஷ்யந்தன்) உரைத்தானாம். கணையாழியிட்டு (முத்திரை

அத்தியாயம் 43   பெண்கள் ஏவுகணையைப் பறக்க விட்டாலும், போர் விமானத்தில் பறந்தாலும், இன்றும் இனப் பெருக்கத்தின் தலைவனின் வித்தை அடை காக்கும் பெட்டகமாகவே ‘சில படித்த

அத்தியாயம் 42    பூமியின் சீதோஷ்ணத்திற்கு ஏற்றார் போல் காலங்கள் மாறும். அலர்விழி வாழ்ந்த இடத்தில் வசந்த காலத்தில் துளிர்க்கும் அழகிய இலைகள், இலையுதிர் காலத்தில் விதவிதமான

எபி சென்று அரை மணி நேரத்தில் அழைப்பு மணி அடிக்க, வாயிலில் நின்றிருந்தான் பிரவீன். “சாரி, என்னோட புக்கையும், ரீடிங் கிளாசையும் விட்டுட்டுப் போயிட்டேன்.” வந்த காரணத்தைக்

அத்தியாயம் 41      “ரெண்டே ரெண்டு கேன் தான்… பிளீஸ் டி!” “என்ன மனோ நீங்க? பியர் வேண்டவே வேண்டாம்ன்னு சொல்றேன்! நீங்க ரெண்டே ரெண்டுன்னு

அத்தியாயம் 40 Your children are not your children. They are the sons and daughters of Life’s longing for itself. They come

பெண் நட்பென்னும் எல்லைக்குள் இருந்தாலும், பாலைவனமாக இருந்த வாழ்வில் சுனையாய் தெரிந்தாள் அலர்விழி. பிரவீன் மனம் இறக்கை இல்லாமல் விண்ணில் பயணித்தது. விளையாட்டின் இடையே அலர்விழியின் விரல்

அத்தியாயம் 39   அர்த்தமில்லாமல் வாழ்கிறோம்  என்பதை உணரும்போது – சிலபேர் தற்கொலை செய்துகொள்கிறார்கள். நிறையப்பேர், காதலிக்க ஆரம்பித்து விடுகிறார்கள் –கண்ணதாசன்    மாலை நேரம் வீடு