பார்த்திபன் காதலி

பார்த்திபனின் வாழ்வில் பிரபஞ்சனின் இடத்தை இப்போது பார்கவி பிடித்திருந்தாள். அவர்களின் நட்பு நன்றாக வளர உதவிய மாதங்களும் இப்போது வளர்ந்திருந்தன. ரங்கராஜன் உடல்நிலையில் இப்போது பெரிதான முன்னேற்றம் […]

ஒரு மாதம் கழித்துப் பார்த்திபனின் பரிசு பிரபஞ்சனை வந்து சேர்ந்தது. “ஹே பார்த்தி, என்னடா இதெல்லாம்?” என்று அலைபேசி வழியே ஆச்சரியமாக வினவினான் பிரபஞ்சன். “நான் அங்க

“என்ன செய்யணும் சொல்லு பாரு” என்று கேட்டான். அவள் பதில் சொல்லும் முன் அவர்களின் பேச்சுக்கு பின்னணி இசை கோர்க்க இசையின் ராஜாவை இழுத்து வந்தான் அவன்.

பார்த்திபனின் இளமைக் காலங்கள் மிகவும் இனிமையானவை. அவர்கள் வசித்த தெருவில் நண்பர்களுடன் சைக்கிள் ஓட்டுவது, கிரிக்கெட் ஆடுவது என நிற்க நேரமின்றி நகர்ந்த பொழுதுகளை அனுபவித்தே அவனுக்குப்

அவர்கள் வெளியே சென்ற சிறிது நேரத்தில் பிரியதர்ஷினி, ராதா இருவரையும் அவர்களின் வீட்டில் இறக்கி விட்டு வீடு திரும்பினார் காவேரி. மகள் அவருக்காகப் பொறுப்பாகச் சமைத்து வைத்திருப்பதைக்

“உனக்கும் எனக்கும் இடையில் கூப்பிடும் தூரம்தான் அழைக்கத் தெரியாமல் விட்டு வைத்தேன் அந்தக் குரல் தொடும் தூரத்தை” என்ற கவிஞர் பழநிபாரதியின் வரிகளை முணுமுணுத்தான் பார்த்திபன். பார்கவி

அது வார இறுதி என்பதால் பிரபஞ்சன் கிரிக்கெட் மைதானத்தில் இருந்தான். அப்போது அவனுக்குப் பார்த்திபனிடம் இருந்து அழைப்பு வந்தது. இன்னமும் ஆட்டம் ஆரம்பித்திருக்கவில்லை. ஆகையால் அலைபேசி அவன்

பார்த்திபனிடம் பிடித்தங்கள் பேச விரும்பிய காலங்கள் எல்லாம் அவள் கண் முன் வந்தது. அவனைப் பிடிக்க வைத்த பேச்சும் அவள் நினைவில் அலையென மோதியது. ஆனால் இடைப்பட்ட

“அவனுக்கு வேலை போய்டுச்சு நியூஸ் வந்ததும்தான்டா பிரபா எனக்கு நிம்மதியா இருந்தது” அவனுக்கு ஏதோ ஒரு வகையில் தண்டனை வாங்கிக் கொடுத்த நிம்மதி அவன் முகத்தில் அப்பட்டமாக

பார்த்திபன் கைக் கொள்ளா பொருட்களுடன் அலுவலகத்தின் கடைசிப் படியில் கால் வைத்தவன், தடுமாறி கீழே விழப் போகையில் வலிய கரமொன்று நீண்டு அவன் கைப் பிடித்து நிறுத்தியது.