பார்த்திபன் காதலி

புதுமனை புகுவிழாவை மிகவும் எளிமையாக நடத்த திட்டமிட்டு நெருங்கிய சொந்தங்களை மட்டுமே அழைத்திருந்தார்கள். பூஜை, பால் காய்ச்சு என மிகவும் சிறப்பாக நிறைவாக நடந்து முடிந்திருந்தது விழா. […]

“எல்லாம் எடுத்துக்கிட்டியா பார்கவி?” என்று சத்யபாமா கேட்க, “ம்ம் எடுத்துக்கிட்டேன்த்த” என்றாள். “நாளைக்கு விசேஷத்துக்கு நீங்களே வந்துடுவீங்க இல்லத்த?” என்று அவள் கேட்க, “ஆமா, எங்களுக்கு வழி

பார்கவி ஒன்பது மணி போலக் குளித்துத் தயாராகி மகனுடன் கீழிறங்கி வந்தாள். “இப்படிக் கொண்டா அவனை, நான் அவனைக் குளிக்க ஊத்தி தூக்கிட்டு வர்றேன். நீ சாப்பிடு”

“அதிகாலை சுபவேளை உன் ஓலை வந்தது” என்ற பாடல் வரிகளை முணுமுணுத்தபடி கண்ணாடி முன் நின்று, அதில் தெரிந்த மனைவியை ரசித்துக் கொண்டிருந்தான் பார்த்திபன். மூன்று மாதமேயான

மழை மெலிதாகத் தூறிக் கொண்டிருக்கப் பார்த்திபன் மொட்டை மாடியில் உடற்பயிற்சி செய்து கொண்டிருந்தான். பொழுது நன்றாகப் புலர்ந்திருந்தது. மொட்டை மாடி விளிம்பில் அமர்ந்து காகம் ஒன்று கரைந்து

பார்கவி பணி முடித்துக் கீழிறங்கி வர, அங்கே அவளுக்காகக் காத்திருந்தான் பார்த்திபன். அவனைக் கண்டதும் அனிச்சையாக மலர்ந்தது அவள் முகம். வேக நடையுடன் அவனை நெருங்கி வந்தாள்.

உன்மத்தத்துடன், “பெஸ்ட் பர்த்டே கிஃப்ட் எவர்” என்று மனைவியின் காதில் காதலுடன் சொன்னான் பார்த்திபன். அவன் மேல் கொடியாகப் படர்ந்திருந்தவள் விழிகளை மட்டும் உயர்த்தி, “ஹேப்பிப் பர்த்டே

பறவைகளின் கீச்சிடல் சத்தத்தில் கண் விழித்தாள் பார்கவி. அவளுக்கு முன்னே எழுந்து தயாராகி நின்றிருந்த கணவனைக் கண்டதும், “உங்களுக்கு ஆபீஸ் லேட்டாகுதா பார்த்தி” என்று கேட்டபடியே எழுந்து

சத்யபாமா மகளை வீட்டுக்கு வரச் சொல்லியிருக்க, காலையிலேயே வீடு வந்து விட்டாள் ரேணுகா. வீட்டுக்குள் நுழைந்ததும், “பசிக்குதும்மா” என்றாள். “இவ்ளோ தூரம் சாப்பிடாமயா வந்த?” “பின்ன? காலையில

பார்கவி புன்னகையுடன் எழுந்து சமையல் அறை செல்ல பார்த்திபன் அவளைப் பின் தொடர்ந்தான். “நீங்க உக்காருங்க மாப்ள” என்று காவேரி சொல்ல, “யூஎஸ்ல இருக்கும் போது நானேதான்