நற்காதல் நெய்திடவா

வேதா இருவருக்குமான காஃபியுடன் வந்தாள். மழை நாளில் பகிரப்படும் காஃபிக்கு அலாதி சுவையிருந்தது. மழையும், காஃபியும் துளி துளியாக உள்ளிறங்க, வெற்றி மெல்ல திரும்பி வேதாவைப் பார்த்தான். […]

“நம்ம வங்கிச் சட்டத்தில் அதுக்கு இடமிருக்கா மேனேஜர்?” என்ற வேதாவின் கேள்வி வெற்றியை சிரிப்பில் சிதற வைத்தது. “என்ன கேள்வி இது வேதா? நாம கல்யாணம் பண்ணிக்க

வேதா தன் வேலைகள் அனைத்தும் முடித்து, வெற்றியின் பார்வைக்கு வைத்து விட்டு அவனது அறையை விட்டு வெளியில் வர, வங்கியினுள் பதறிக் கொண்டிருந்தார் வாடிக்கையாளர் ஒருவர். “இப்ப

இப்பொழுது செந்தாமரை மலர்கள் மிதந்து கொண்டிருந்த பெரிய குளக்கரையில் நின்று புகைப்படம் எடுத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். வெற்றி அவளை நெருங்கி, அவள் முகத்துக்கு நேராகக் குனிந்து, “நான் என்ன

வெற்றியை கண்ணிமைக்காமல் பார்த்தாள் வேதா. அவன் சொன்னது அவள் மனத்தில் மெல்ல மெல்ல இறங்க, அவளுக்கு அதைக் குறித்துச் சந்தேகம் கேட்க கூடப் பயமாக இருந்தது. அவள்

“நீங்க வெற்றியோட கார்ல வாங்க. நாங்க உங்க வண்டியை யூஸ் பண்ணிக்கிறோம். பிளீஸ்” கௌசல்யாவின் கைப் பிடித்துக் கெஞ்சலாக அவள் கேட்க, வேதாவை பார்த்து விட்டு சம்மதித்தாள்

“ஒரு காதல் தேவதை பூமியில் வந்தாள்.” தேநீர் கடையில் இருந்து கசிந்த பாடல் வெற்றியின் செவியை நிறைத்து இதயத்தில் ஒலித்தது. மனதில் பாடலை மெல்ல முணுமுணுத்தபடி, எதிரே

அவன் உள்ளே நுழைந்ததும், “என்னப்பா, வெளில போறேன் சொன்ன? அதுக்குள்ள வீட்டுக்கு வந்துட்ட?” என்று அப்பா கேட்க, அவர் முன் சென்று அமர்ந்தான் வெற்றி. “ரேவதி, வெற்றி

சட்டென மாறும் வானிலை போல வேதாவின் மனநிலையும் மாறியிருந்தது. கையில் இருந்த புத்தகத்தை வெற்றியின் முகத்திற்கு நேராகத் தூக்கிப் பிடித்து, “எனக்குப் பிடிச்ச எழுத்தாளர் புத்தகங்கள் நான்

வெற்றியின் வீட்டில் மிகத் தீவிரமாக அவனுக்குப் பெண் தேடும் படலத்தில் ஈடுப்பட்டிருந்தார்கள். அவர்கள் எதிர்பார்த்த அளவிற்கு அந்த வேலை அத்தனை எளிதாக இல்லை. இவர்களுக்குப் பெண்ணைப் பிடித்தால்,