நற்காதல் நெய்திடவா

அவள் மனம் முழுவதும் அண்ணனிடமே இருந்தது. அவளுக்கு வேலை நாட்களில் எதைக் குறித்தும் யோசிக்க நேரமிருக்கவில்லை. வீட்டுக்கு தினம் அழைக்கிறாள்தான். அண்ணனிடம் அவ்வப்போது பேசினாள்தான். ஆனால், இந்தப் […]

“இல்ல. அப்பா டெரர் பீஸ் எல்லாம் கிடையாது. நிறைய விஷயங்கள்ல அவங்க பார்வை, நம்பிக்கை, சித்தாந்தம் எல்லாம் வேற மாதிரி இருக்கும். நாம சொன்னாலும் அவங்களால மாற்றிக்க

அண்ணனின் கேள்வியில் வேதா அதிர்ந்து நின்றது என்னவோ ஓரிரு வினாடிகள்தான். சட்டெனச் சுதாரித்து, “நீதான் அவரை நேர்ல பார்த்திருக்கல்ல ண்ணா? வெற்றிக்கும் உன் வயசுதான். ஃபர்ஸ்ட் டே

இருவரும் இரு சக்கர வாகனத்தில் சாய்ந்து நெருக்கமாக நிற்க, வெற்றி வேதாவின் முகத்தைப் பிடித்துக் கொண்டிருந்தது அழகிய புகைப்படமாகி இருந்தது. “டேய், ஒரு தடவை சொன்னா கேட்கிறியா

வெற்றியின் சிரிப்பைப் பார்த்து வேதாவால் கோபம் கூடக் கொள்ள முடியவில்லை. அவன் சிரிப்பு அவளை மொத்தமாய் வசீகரிக்கையில் கோபம் எங்கிருந்து வரும்? “காதலில் நியாய அநியாயங்களுக்கு எல்லாம்

“ஏன் அப்படிச் சொல்றீங்க?” வேதா கேட்க, “அதான் இப்போதைக்கு உனக்கு மாப்பிள்ளை பார்க்குறதை உங்க வீட்ல ஒத்திப் போட்டுட்டாங்க இல்ல? அது போதுமே. நமக்கு இப்போ என்ன

அசௌகரியமான அமைதியுடன் அமர்ந்திருந்தாள் வேதா. அண்ணனை பார்த்தாள். அவன் கோபமாக அமர்ந்திருப்பது தெரிந்தது. அந்த வீட்டில் நிலவிய சோகத்தின் காரணம் புரிய, அவளால் எந்த ஆறுதலும் சொல்ல

வேதா இதழ்களில் புன்னகை நெளிய நிமிர்ந்து அத்தை வீட்டைப் பார்த்தாள். பால்கனியில் நின்றிருந்த அவளின் அண்ணியும் அந்நேரம் அவளைத்தான் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். இருவரின் பார்வையும் சந்திக்க, சட்டென

தொலைக்காட்சி ஓடிக் கொண்டிருக்க, உலகம் மறந்து அதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த அம்மாவின் பக்கத்தில் சென்று அமர்ந்தான் வெற்றி. மறுபக்கம் அப்பாவும், தங்கையும் அமர்ந்திருக்க அவர்களையும் தலையைச் சாய்த்து

வேதா சிறிது நேரம் அங்கேயே நின்று விட்டு பின்னர் அறைக்குள் வந்தாள். சுடுநீரில் உடல் கழுவி ஈர உடையை மாற்றி அவள் வெளியில் வர, அவளது அலைபேசி